Temat: „Idzie wiosna – pora radosna” – zabawy inspirowane elementami metody pedagogiki zabawy i koncepcji Carla Orffa.
Cele ogólne:
– wspomaganie rozwoju psychoruchowego dziecka przez bliski kontakt emocjonalny
i fizyczny z rodzicem;
– stwarzanie atmosfery spokoju i bezpieczeństwa;
– wyrażanie uczuć;
– prezentacja zabaw, w które rodzice mogą bawić się z dziećmi;
– rozpoznawanie cech charakterystycznych dla zbliżającej się wiosny;
– dostrzeganie zmian zachodzących w przyrodzie – budzenie przyrody do życia.
Podstawa programowa:
1.1. Kształtowanie umiejętności społecznych.
dziecko obdarza uwagą dzieci i dorosłych, aby rozumieć co mówią i czego oczekują;
3.4. Wspomaganie rozwoju mowy dzieci.
dziecko w zrozumiały sposób mówi o swoich potrzebach i decyzjach, słucha i stara się zrozumieć innych, gdy opowiadają o tym czego pragną i do czego dążą;
5.3. Wychowanie zdrowotne i kształtowanie sprawności ruchowej dzieci.
dziecko jest sprawne ruchowo wg norm (lub jest sprawne na swoje możliwości);
8.1. Wychowanie przez sztukę – muzyka i śpiew, pląsy i taniec.
dziecko śpiewa piosenki z dziecięcego repertuaru;
9.1. Wychowanie przez sztukę: różne formy plastyczne.
dziecko umie wypowiadać się w różnych technikach plastycznych;
12.1.2.3. Wychowanie dla poszanowania roślin i zwierząt.
dziecko wie jakie warunki są potrzebne do wzrostu roślin;
potrafi wymienić zmiany zachodzące w życiu roślin i zwierząt w kolejnych porach roku.
14.3. Kształtowanie gotowości do nauki czytania i pisania.
dziecko ma sprawność rąk oraz współprace ręki i oka, która jest potrzebna do rysowania.
Metody:
– Pedagogika Zabawy
– metoda Carla Orffa
Środki dydaktyczne: nagrania – muzyka Bravade, Siedioskoczek, Deszczyk, Maleńkie nasionko – Klanza, Gimnastyka dla smyka, Edward Grieg – Poranek, Piotr Czajkowski – Walc kwiatów promyki słońca z żółtego kartonu, sylweta słońca, foliowe worki zielone i niebieskie, mazaki, nożyczki
Przebieg zajęcia
1. Powitanie
„Witamy mamę i Wiktora wesoło
Teraz dla Wiktora klaszcze całe koło…
Witamy tatę i Maksa wesoło
Teraz dla Maksa tupie całe koło…
macha całe koło…
skacze całe koło…
mruczy całe koło…
2. „Idziemy na spacerek” – Bravade – ilustrowanie ruchem treść zabawy – rodzic – dziecko.
3. „Siedmioskoczek” – pokaz elementów ruchowych do muzyki wspólnie wszyscy razem.
4. „Świeci słonko” – zabawa ruchowo – naśladowcza do piosenki śpiewanej przez nauczycielkę.
5. „Nasionko” – rodzic bierze przed siebie dziecko i tuli, kołysze, masuje, głaszcze
do podkładu: Edward Grieg – Poranek z suity Peer Gont. „Nasionka rosną” – rodzic (promyk słońca) ostrożnie i powoli swoimi rękami otwiera „nasionko”.
6. „Nasionko rośnie” – zabawa naśladowczo – ruchowa po piosenki „Maleńkie nasionko”– rodzic przebiera dziecko w „nasionko” używając zielonych worków foliowych; masuje dziecko, naśladuje nad nim i na jego pleckach padający deszczyk przy użyciu niebieskich foliowych woreczków.
7. „Chodzi po łące złociste słońce” – zabawa ruchowa ze śpiewem – nauczycielka śpiewa piosenkę, wybrane dziecko i rodzic chodzą i dotykają słoneczkiem „uśpione” roślinki i „budzą” je – zabawa trwa do momentu, aż wszyscy uczestnicy zabawy wstaną.
8. „Taniec promyków” – improwizacja taneczna do podkładu: Piotr Czajkowski – Walc kwiatów z baletu Dziadek do orzechów – dziecko kuca – rodzic muska go promykiem słońca – paskiem żółtego papieru, a następnie dzieci wspólnie z rodzicami i według własnego pomysłu tańczą z promykami w rytm muzyki.
9. „Powódź” – zabawa ruchowa z krzesłami połączona z rysowanie słoneczek na plecach i w powietrzu.
- „Deszcz i nasionko”– zabawa naśladowczo – ruchowa do muzyki Deszczyk
„Pada, pada, pada deszcz – z góry na dół pokaz padającego deszczu
i wieje, wieje wiatr – kołysanie rękami
„Pada, pada, pada deszcz – z góry na dół pokaz padającego deszczu
i wieje, wieje wiatr – kołysanie rękami
Błyskawica, grzmot – klaśnięcie, uderzenie o uda
błyskawica grzmot – klaśnięcie, uderzenie o uda
a na niebie kolorowa tęcza – rozłożenie rąk nad głową.
Nasionko spada tu – klaśnięcie z jednej strony
Nasionko spada tam – klaśnięcie z drugiej strony
I roślinka urośnie tutaj mam –wznoszenie rąk do góry
Roślinkę sadzę tu – klaśnięcie z jednej strony
Roślinkę sadzę tam – klaśnięcie z drugiej strony
Już roślinek pełen ogród mam –wznoszenie rąk do góry
11. „Wiosna – pora radosna” – Rodzic wspólnie z dzieckiem odpowiada na pytanie dlaczego wiosna to pora radosna i zapisuje na promyczku, który przykleja do słoneczka.
12. „Świeci słonko – deszczyk pada” – ewaluacja zajęć – przyklejanie słoneczek lub chmurek na tablicy ewaluacyjnej – termometrze wrażeń; pożegnanie uczestników zabawy.
Scenariusz
przedstawienia teatralnego pt. ,,Rzepka” J. Tuwima
w wykonaniu Rodziców
Cele ogólne:
Rozbudzanie zainteresowań rodziców teatrem.
Przygotowanie do świadomego uczestnictwa w kulturze, obcowania ze sztuką, bywania w teatrze.
Rozwijanie wrażliwości estetycznej.
Udział w życiu kulturalnym przedszkola.
Dbanie o kulturę słowa,
Stymulowanie procesów wyobraźni i procesów twórczego myślenia.
Kształtowanie dobrych relacji w grupie i społeczności przedszkolnej.
Metody :
drama,
pantomima,
pedagogika zabawy,
gry i zabawy integracyjne,
aktywność ruchowa.
Formy :
zespołowa, zabawy twórcze
Zasadził dziadek rzepkę w ogrodzie,
Chodził te rzepkę oglądać co dzień.
Wyrosła rzepka jędrna i krzepka,
Schrupać by rzepkę z kawałkiem chlebka!
Więc ciągnie rzepkę dziadek niebożę,
Ciągnie i ciągnie, wyciągnąć nie może!
Zawołał dziadek na pomoc babcię:
„Ja złapię rzepkę, ty za mnie złap się!”
I biedny dziadek z babcią niebogą
Ciągną i ciągną, wyciągnąć nie mogą!
Babcia za dziadka,
Dziadek za rzepkę,
Oj, przydałby się ktoś na przyczepkę!
Przyleciał wnuczek, babci się złapał,
Poci się, stęka, aż się zasapał!
Wnuczek za babcię,
Babcia za dziadka,
Dziadek za rzepkę,
Oj, przydałby się ktoś na przyczepkę!
Pocą się, sapią, stękają srogo,
Ciągną i ciągną, wyciągnąć nie mogą!
Zawołał wnuczek szczeniaczka Mruczka,
Przyleciał Mruczek i ciągnie wnuczka!
Mruczek za wnuczka,
Wnuczek za babcię,
Babcia za dziadka,
Dziadek za rzepkę,
Oj, przydałby się ktoś na przyczepkę!
Pocą się, sapią, stękają srogo,
Ciągną i ciągną, wyciągnąć nie mogą!
Na kurkę czyhał kotek w ukryciu,
Zaszczekał Mruczek: „Pomóż nam, Kiciu!”
Kicia za Mruczka,
Mruczek za wnuczka,
Wnuczek za babcię,
Babcia za dziadka,
Dziadek za rzepkę,
Oj, przydałby się ktoś na przyczepkę!
Pocą się, sapią, stękają srogo,
Ciągną i ciągną, wyciągnąć nie mogą!
Więc woła Kicia kurkę z podwórka,
Wnet przyleciała usłużna kurka.
Kurka za Kicię,
Kicia za Mruczka,
Mruczek za wnuczka,
Wnuczek za babcię,
Babcia za dziadka,
Dziadek za rzepkę,
Oj, przydałby się ktoś na przyczepkę!
Pocą się, sapią, stękają srogo,
Ciągną i ciągną, wyciągnąć nie mogą!
Szła sobie gąska ścieżynką wąską,
Krzyknęła kurka: „Chodź no tu gąsko!”
Gąska za kurkę,
Kurka za Kicię,
Kicia za Mruczka,
Mruczek za wnuczka,
Wnuczek za babcię,
Babcia za dziadka,
Dziadek za rzepkę,
Oj, przydałby się ktoś na przyczepkę!
Pocą się, sapią, stękają srogo,
Ciągną i ciągną, wyciągnąć nie mogą!
Leciał wysoko bocian-długonos,
„Fruńże tu, boćku, do nas na pomoc!”
Bociek za gąskę,
Gąska za kurkę,
Kurka za Kicię,
Kicia za Mruczka,
Mruczek za wnuczka,
Wnuczek za babcię,
Babcia za dziadka,
Dziadek za rzepkę,
Oj, przydałby się ktoś na przyczepkę!
Pocą się, sapią, stękają srogo,
Ciągną i ciągną, wyciągnąć nie mogą!
Skakała drogą zielona żabka,
Złapała boćka – rzadka to gradka!
Żabka za boćka,
Bociek za gąskę,
Gąska za kurkę,
Kurka za Kicię,
Kicia za Mruczka,
Mruczek za wnuczka,
Wnuczek za babcię,
Babcia za dziadka,
Dziadek za rzepkę,
A na przyczepkę
Kawka za żabkę
Bo na tę rzepkę
Też miała chrapkę.
Tak się zawzięli, Tak się nadęli,
Ze nagle rzepkę
Trrrach!! – wyciągnęli!
Aż wstyd powiedzieć,
Co było dalej!
Wszyscy na siebie
Poupadali:
Rzepka na dziadka,
Dziadek na babcię,
Babcia na wnuczka,
Wnuczek na Mruczka,
Mruczek na Kicię,
Kicia na kurkę,
Kurka na gąskę,
Gąska na boćka,
Bociek na żabkę,
Żabka na kawkę
I na ostatku
Kawka na trawkę.
